تو به من خندیدی -----ونمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه -------------سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید --------غضب آلودبه من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

وتو رفتی و هنوز ----------سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان ----می دهد ازارم ------ومن اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا --------------------« خانه ی کوچک ما سیب نداشت »