هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید----------پرستو به بازگشت زد نغمه امید

به جوش آمده‌است خون درون رگ گیاه-----بهار خجسته باز، خرامان رسد ز راه

به خویشان، به دوستان، به یاران آشنا----به مردان تیز خشم که پیکار می‌کنند

به آنان که با قلم، تباهی دهر را--------------به چشم جهانیان، پدیدار می‌کنند

بهاران خجسته‌ باد، بهاران خجسته باد

و این بند بندگی و این بار فقر و جهل-----به سرتاسر جهان، به هر صورتی که هست

نگون و گسسته باد... بهاران خجسته باد.....